పాట వివరణ

ఈ కీర్తన తాళ్లపాక అన్నమాచార్య రచన. రేకు: 211-4, సంపుటము: 3-64. భూమిలో జీవులు ఎదుర్కొనే దుస్థితిని, దుర్మార్గుల చేతిలో పడిన బలహీనతను, అజ్ఞానపు బంధనాలను వర్ణిస్తూ చివరికి శ్రీ వేంకటేశుని ఆశ్రయమే పరమ దిక్కు అని స్పష్టం చేస్తుంది. ప్రతి చరణం లోకజీవితపు కష్టాలను చిత్రిస్తూ, భక్తి మార్గాన్ని సూచిస్తుంది.

రాగం ఎంపిక

ఆహిరి రాగం ఈ కీర్తనకు అత్యంత అనుకూలం. ఆహిరి యొక్క కరుణారస ప్రధాన స్వభావం, దుఃఖభరిత భావాలను వ్యక్తపరచటానికి సరైనది. సా రి గ మ ప ద సా వంటి prayogasలో మృదువైన గమకాలు, నిస్సహాయతను భక్తి వైపు మలుస్తాయి.

కంపోజిషన్

విలంబిత లయలో ఆది తాళం ఉపయోగించడం ద్వారా భావగంభీరత పెరుగుతుంది. పల్లవి పునరావృతం శ్రోతలో ఆవేశాన్ని పెంచుతుంది. సర్గమ్ phrases చేర్పు ద్వారా రాగభావం స్పష్టమవుతుంది. వాద్యాల ఎంపికలో వీణ, మృదంగం, తంబూరా ప్రధానంగా ఉండటం వల్ల ఆలయ వాతావరణం సృష్టించబడుతుంది.