పాట వివరణ

ఈ కీర్తనలో తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు మానవ జీవితపు అస్థిరతను, పుట్టు–మరణాల చక్రాన్ని మాపులుగా వర్ణించారు. “మాపులే మరణములు రేపులే పుట్టువులు” అనే పల్లవిలోనే జీవితం ఎంత తాత్కాలికమో స్పష్టమవుతుంది. చాపలాల జీవితాన్ని విడిచి విష్ణు శరణు పొందమని మనసుకు పిలుపునిస్తారు.
చరణాలలో, లోకంలో ఎంత సంపద ఉన్నా అది చాలు కాదని, హరిశరణే శాశ్వతమని బోధిస్తున్నారు. పశుబాలులా జీవించక, జవ్వనంలోనే భగవత్ సేవలో నిమగ్నమవ్వాలని సూచిస్తున్నారు. చివరగా, శ్రీపతిని సేవించకపోతే జీవితమంతా వ్యర్థమవుతుందని హెచ్చరిస్తారు.
రేకు: 137-4
సంపుటము: 2-157

రాగం ఎంపిక

దేసాక్షి రాగం ఒక అరుదైన కానీ శ్రావ్యమైన రాగం. దీనిలోని స్వరాలు శాంతరసాన్ని, విరక్తిని, భక్తిని వ్యక్తపరచడంలో అద్భుతంగా సహాయపడతాయి. ఈ కీర్తనలో జీవన నిస్సారత, భగవత్ శరణాగతి వంటి భావాలను వ్యక్తీకరించడానికి దేసాక్షి రాగం అత్యంత అనుకూలం. ఇది మధ్యమ లయంతో ఆలపించబడితే, వినిపించేవారిలో ఆత్మవిమర్శను, భక్తి భావాన్ని కలిగిస్తుంది.

కంపోజిషన్

ఈ కీర్తనను మధ్యమ తాళంలో కూర్చడం వల్ల ప్రతి పదానికి తగిన ప్రాధాన్యం లభిస్తుంది. పల్లవి ప్రతి చరణం తరువాత పునరావృతం కావడం వల్ల శరణాగతి భావం బలంగా ప్రతిధ్వనిస్తుంది. గమకాలు మృదువుగా, రాగభావాన్ని దెబ్బతీయకుండా వాడబడ్డాయి. సార్గములు “సా రి గ మ” మరియు “ప మ గ రి” వంటి స్వరప్రయోగాలు చరణాల మధ్య సున్నితంగా ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. వాద్యాలలో తంబూరా, మృదంగం, వయలిన్, బాంసూరి మాత్రమే వాడబడ్డాయి. ఆధునిక వాద్యాలు, శబ్దాలు పూర్తిగా నివారించబడ్డాయి.