పాట వివరణ

ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య మనస్సులోని ఆత్మతత్వాన్ని విశ్లేషిస్తూ, భగవంతుడు మన తలపుల్లోనే ఉన్నాడని చెబుతున్నారు. కలలలో కనిపించే ప్రపంచం, దేహంతో అనుభవించే ప్రపంచం—ఇవి రెండూ భగవంతుని రూపాలే. “తెలిమాబతుకు రెంట దెప్పరములయ్యా” అనే వాక్యం ద్వారా జీవితం యొక్క ద్వంద్వత్వాన్ని, ఆత్మ-శరీర సంబంధాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తున్నారు. చివర్లో “వున్నతి నీరెండును వొక్కటాయనయ్యా” అనే వాక్యం ద్వారా భగవంతుని అఖండతను, అంతర్ముఖతను ప్రజలకు బోధిస్తున్నారు.
రేకు: 187-2
సంపుటము: 2-439

రాగం ఎంపిక

గుండక్రియ రాగం సాధారణంగా తాత్విక భావనలకు, అంతర్ముఖతకు అనుకూలంగా ఉంటుంది. ఇందులోని స్వరాల శాంతత, “సా రి గ మ ప ధ స” వంటి phraseలు ఆత్మతత్వాన్ని ప్రతిబింబించేందుకు అనుకూలంగా ఉంటాయి. ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య భావనలలోని లోతును వ్యక్తీకరించేందుకు గుండక్రియ అత్యంత అనుకూలమైన రాగం.

కంపోజిషన్

ఆది తాళంలో నిర్మితమైన ఈ కీర్తనలో ప్రతి చరణం తర్వాత పల్లవి పునరావృతం చేయడం ద్వారా భక్తి భావనను బలంగా నిలిపారు. మృదంగం, తంబూరా, వయలిన్, వంశీ వంటి సంప్రదాయ వాద్యాలతో శ్రావ్యతను పెంచారు. గమకాలు మృదువుగా, భావప్రధానంగా వాడబడ్డాయి. ఆధునికతకు తావు లేకుండా, సంపూర్ణంగా ఆలయ సంగీత శైలిలో కంపోజ్ చేయబడింది.